ufacık

mini minicik bir hücre

tek başına görünür bile olmayan,

bir gün ölümsüzlüğü buluyor

diyor ki, artık ben bağımsızım

kontrol tanımam ben, diyor

bölünmeye, çoğalmaya başlıyor sonra

savaşıyor diğerleri bir süre

sonra bir gün bir sertlik olarak farkediyorsun onu

o gözle göremediğin, varlığını bile önemsemedin bir hücre belki de

artık karşında duruyor

adı kanser

yaşının, eğitiminin, geleceğinin, hayallerinin hiç bir önemi kalmıyor o zaman işte

kendi içinden bir parçan sana ihanet ediyor dersin belki de

ne demek ben bağımsızım, özgürüm, ölümsüzüm

hani “biz”

“biz”e ne oldu

biz bir “insan”dık, şimdi “kanser”iz

76’lı ne çok arkadaşım var benim

gözleri bile kırışmamış ki bu adamların

belki biraz saçları seyrelmiş biraz da göbek yapmış olanları var

ama en fazla o kadar

çok güzel eşleri ve ufacık bebekleri var onların

savaş başlıyor o zaman

ama genç olmak, hayata bağlanmak için sayısız nedeninin olmasının bile yetmediğini biliyorum bu pazar

bir arkadaşım kardeşini toprağa verdi bu pazar

adı kanser

adı kontrolsüz bölünmüş hücreler topluluğu ve devamında bedenin zayıf düşmesi sonucu gelişen diğer enfeksiyonlar…

adı ölümsüzlük

gerçeği ölüm…

cahil cesareti

bu kadar basit olmamalı

insanlar bu kadar cahil olmamalı

bu kadar basit bir sebebi tetiklemek için elinden geleni yapmamalı

birilerinin ona bunu mübah göstermesine izin vermemeli

ikna olmamalı

yok saymamalı

sağlıklı olduğunu sanırken veremediği savaşı

göremediği saygıyı

savunamadığı hakkını

hasta olduğunda ona acıyan diğer cahillerin arasında bulacağını sanmamalı

bu kadar cahil olmamalı

belli işte

sigara kanseri tetikleyen ilk neden

herhangi bir noktandaki, aynaya baktığında dikkat bile etmediğin bir noktada

ölümsüzlük büyütüyorsun

senin ölümün olacak…

neye güveniyorsun ki,

neden cesaret alıyorsun

yarın sabah aynaya baktığında kanser olduğunu öğrenmemiş olmak için bugün ne yapıyorsun

adı “nezaket” oluyorsa uzatılan sigarayı ikram saymanın

adı “keyif” oluyorsa “boğaz”a karşı “tüttürmenin”

bedeninin direnişine, hergün birçok insani olmayan sonradan edinilmiş hayat şartları ile mücadele etmek zorunda bıraktığın kendi bedenine bile “saygı” duymuyorsan

bebeğin sana her sarıldığında onun pembe kanına geçirdiğinin nikotinin adı “keyif” olamaz

yarın onu tek başına bırakıp gideceğini bilmiyor değilsin de

onun bugününü koruyamayacak kadar

“cehalet” olamaz bunun adı

adı kanser

bir ölümsüzlük mücadelesi

gerçeği ölüm

buz gibi soğuk bir beden

bitmiş bir imtihan…

2008