Berçelan Yaylası Kampı

Bugün Berçelan Yaylası’nda doğa yürüyüşü yapacağız. Kahvaltının ardından günlük alışverişimizi yapıyor ve eşyalarımızı araca yüklüyor ve Hakkari’de konakladığımız otelden ayrılıyoruz.

Tüm hafta Hakkari Dağları‘nda farklı rotalar yürüyecek ve gün aşırı kamp kuracağız.

Yayla, Hakkari şehir merkezine çok uzak değil. Sümbül Dağı eteğinde kurulmuş şehri seyrederek yol alıyor ve döne döne tırmanmaya başlıyoruz. Yaklaşık 2700 metre irtifaya ulaştığımızda yoldaki iş makinelerinin çalışmaya devam ettiğini görüyoruz. Yaklaşık 2 metre yüksekliğindeki kar arasından koridor açılması ve yolun temizlenmesi zaman alacak gibi. Yol açık olsa idi, 2900 metreye kadar araç ile gelebilecektik ama yapacak bir şey yok. Günlük sırt çantalarımızı alıyor ve kaldığımız yerden yürüyüşe başlıyoruz.

Berçelan, iki vadi veya iki yaka arasında kalan anlamına geliyor. Sıra ile iki yakanın arasından da geçiyor ve yaylada yükselerek yürüyoruz. Maalesef yayla yolları da henüz kar altında ve 3000 metrelere ve üstüne yürüyerek çıkmak mümkün değil. Bu gece kamp kurmak istediğimiz Meydan Yaylası’na veya Karadağ eteklerindeki Seyithan ve Lis Göllerine (3300 metre) ulaşamıyoruz. Gün boyunca, yaklaşık 10 km yürüdüğümüz parkuru wikiloc uygulaması ile takip edebilirsiniz.

Koca Engerek – Macrovipera lebetina

Bir noktada rehberimiz bizlere, çıplak elli ile yakaladığı yavru engerek (Koca Engerek – Macrovipera lebetina) yılanını tanıtıyor. Boyu henüz bir metreden kısa iken büyüdüğünde oldukça tehlikeli bir canlı olacak. Türkiye’nin zehri en ölümcül yılan türü olarak biliniyor ve nesli tehdit altında olduğu için koruma altında.

Dört bir yandan fotoğraflarını çekiyor ve salıyoruz. Bugün birkaç kez daha çalılar arasından hareketliliğini fark ettik.

Bu gece kar sularının çekildiği ve rüzgara karşı korunaklı bir cephede kamp kuracağız. Araçlarımız ile bölgeye gidiyor ve çadırlarımızı kuruyoruz. Rehber ekibimizin hazırladığı akşam yemeğimizi yiyoruz.

Yerel lezzetler

Akşam yemeğinde yöresel kıris yemeği var. Kemikli et, nohut, dövme buğday ve kurutulmuş meyveler ile hazırlanmış. Tatlı ve ekşi aromanın bir arada olduğu böyle taneli yemekleri seviyorum.

Hava karardığında kamp ateşimiz ve çayımız hazır oluyor. Ateş başında sohbet ederek günü tamamlıyoruz

Temiz havada uyumak gibisi yok! Tüm fiziksel yorgunluğumuza rağmen sabahları zinde uyanıyoruz. Dün, göz alabildiğine uzayıp giden düzlüklerde mantar da aradık ama bulamadık. Rehberimiz de ancak iki tane bulabilmiş ve geceden suya bırakmış.

Sabah tuzlayarak közün üzerine bırakıyor. Mantar suyunu salıp pişiyor ve birer lokma paylaşıyoruz.

Çakşır veya çaşır mantarı (Pleurotus eryngii var. ferulae), Anadolu’da Doğu Anadolu’da 1700 metre üstü rakımda, genellikle bahar aylarında toplanıyor. Çaşır otunun (Ferula communis) yıllar içinde çürümüş, kurumuş köklerinden besleniyor ve bu otun gölgesinde, taşlar arasında gelişiyor. Beyaz-krem renkte, dolgun, etli, kısa saplı ve lamelli bir mantar. Tek tek veya birkaç tanesi yan yana çıkabiliyor.

Bu lezzeti tanıdıktan sonra belli ki önümüzdeki günlerde gözümüzü dört açacağız! Bugünkü rotamızda iki farklı şelale göreceğiz!

14.06.2026